معرفی و دانلود کتاب يادت هست اثر فریدا مک فادن رایگان به همراه خلاصه کتاب

پابرهنه و تلوتلوخوران به سمت حمام می‌روم و سعی می‌کنم دردهای مختلف بدنم را نادیده بگیرم. هنوز سی‌ساله نشده‌ام... به نظرم باید بتوانم بدون اینکه صبح روز بعد حس یک پیرزن ضعیف را داشته باشم، کمی شراب بنوشم. اما شاید وقتی پیر می‌شوی همین اتفاق می‌افتد. چراغ‌های حمام را روشن و خودم را برای روشنایی آماده می‌کنم... اینجا چه اتفاقی افتاده؟ کاملاً گیج و سردرگم به روشویی زل می‌زنم. وقتی خانه را خریدیم روشویی کهنه و کمی شکسته بود... اما الان سفیدِ براق و بی‌عیب است.

دوباره به اتاق خواب نگاه می‌کنم. هری هنوز زیر لحافی که عملاً کل سرش را پوشانده، خوابیده است. تازه الان متوجه شدم که لحاف و ملحفه‌ها فرق دارند. زمستان من و هری یک لحاف سفید خریدیم. یادم می‌آید با هم به فروشگاه رفتیم و در حالی که کارکنان چپ‌چپ نگاهمان می‌کردند، رنگ سفید را انتخاب کرده بودیم. پس چرا الان لحاف قهوه‌ای‌رنگی روی خودش کشیده؟ دیشب یک دست روتختی هم خریدیم؟! واقعاً فکر می‌کنم که باید این یادم می‌ماند.

با صدای لرزانی صدا می‌زنم: «هری؟» باز هم تکان نمی‌خورد. لبه روشویی را می‌گیرم، خودم را بلند می‌کنم و دوباره روی پاهایم می‌ایستم. فقط باید کمی آب سرد به صورتم بپاشم. مطمئنم که دوباره سرحال می‌آیم. با دست‌های لرزانی شیر آب سرد را باز می‌کنم. حس آب سرد بهترین چیزی است که می‌تواند من را از این گیجی و سردرگمی برهاند. سپس سرم را بلند می‌کنم و توی آینه بالای روشویی به خودم نگاه می‌کنم: «هری!»

می‌توانم با فرق کردن روشویی کنار بیایم، می‌توانم با توالت و شوینده خودکار مرموزش کنار بیایم... اما نمی‌توانم با چیزی که در آینه نگاهم می‌کرد کنار بیایم. از دوران دبیرستان موهای پرپشت دارچینی‌رنگم بلند بود و روی کمرم می‌ریخت... و حالا موهایم کوتاه شده است، تا چانه؛ یک مدل کوپ است. مدل موی من نیست. فقط هم همین نیست. تارهای خاکستری لابلای موهایم که قبلاً کاملاً تیره بودند، به چشم می‌خورد. تارهای خیلی زیاد خاکستری؛ دست‌کم بیست تا. این خطوط ریز اطراف چشمانم را که دیشب وجود نداشت، توضیح نمی‌دهد.